Photoshop Magazin
 


Dijital Fotoğrafçılığın Temelleri Bölüm 2 : Fotoğraf Makinesi

01 September 2009 | Sayı: Sep 2009
 
1 2 3 4 5
 

Fotoğraf, belgelenmek istenen objeden yansıyan ışığın duyarlı yüzey üstüne düşmesi ve duyarkat üstünde sabitlenmesi işidir. Fotoğraf makinesinde, belgelenmek istenen objeden yansıyan ışık; objektife ulaşır ve odaklanır. Ardından objektifin içindeki diyafram adı verilen diske ulaşır. Bu diskin amacı gelen ışığın şiddetinin ayarlanabilmesidir. Bu işi ortasında bulunan, kullanıcı tarafından ayarlanabilen bir delik sayesinde yapar. Objektifte toplanan ve odaklanan ışık diyaframdan geçerek örtücüye ulaşır. Örtücü perde çekim sırasında önceden seçilen bir süre boyunca açık kalarak ışığın film üzerine düşmesini sağlar.



Çeşitli fotoğraf makineleri

Fotoğraf makineleri kayıt tekniklerine veya çalışma prensiplerine göre çeşitli şekillerde sınıflandırılırlar. Kayıt tekniklerine göre 1) Filmli, 2) Anlık (Polaroid), 3) Dijital şeklinde sınıflandırılırken, çalışma prensiplerine göre 1) Refleks, 2) Kompakt, 3) Vizörlü (telemetreli) şeklinde sınıflandırılır. Ayrıca; refleks kameralar kendi içlerinde 1) Tek objektifli (SLR: Single Lens Reflex; DSLR: Digital Single Lens Reflex) ve 2) Çift objektifli (TLR) olmak üzere ikiye ayrılırlar. Bunun dışında çeşitli sınıflandırmalar yapılmaktadır.

İğne Deliği Kamera
Fotoğraf makinelerini tanımaya öncelikle iğne deliği kamera ile başlayalım. İğne deliği kamera (camera obscura), yalnızca karanlık bir kutudan ibarettir. Bu kutunun bir tarafında en fazla iğne ucu büyüklüğünde bir delik bulunur. Dışarıdan gelen ışık ışınları bu delikten geçerek karşı taraftaki ekran üzerine düşer ve konunun ters bir görüntüsünü oluşturur.

 

 

Tüm fotoğraf makinelerinin temeli aslında bu kameradır. Elbette bazı sorunları vardır. Örneğin; delik çok küçükse fazla karanlık bir görüntü elde edilebilir. Görüntünün daha aydınlık olması için deliğin çapının biraz büyütülmesi gerekir ki bu durumda görüntü bulanıklaşmaya başlar.



Delik çok küçükse görüntü karanlık olur.


Delik çok büyükse görüntü bulanık olur.

Fotoğraf Makinesi Bileşenleri
İğne deliği kamerayı geliştirmek için ona kullanım kolaylığı sağlayacak bazı bileşenler eklemek gerekir. Daha net ve aydınlık bir görüntü için bir mercek, mercekten geçen ışığın şiddetini ayarlayabilmek için bir diyafram (iris) ışığın geçiş zamanını denetleyebilmek için bir örtücü (obtüratör), örtücüyü harekete geçirmek için bir deklanşör, obtüratörün açık kalma süresini ayarlamak için bir enstantane kontrolü, neyi veya nereyi fotoğrafladığımızı görmek ve doğru kadrajlamak için bir vizör (bakaç), film kutusu koymak için bir hazne, film sarma kolu, biten filmi geri sarma kolu, ortamın ışık değerini ölçmek için bir pozometre eklenmelidir.

Şimdi bir fotoğraf makinesini oluşturan bileşenlere göz atmaya başlayalım.

Netleştirici Sistemler (Fokus)
İngilizce’de kısaca DOF (Depth of field) şeklinde ifade edilen alan derinliği, Türkçe’de netlik derinliği ve odak derinliği terimleriyle de karşılanmaktadır. Alan derinliği, fotoğrafı çekilen konunun ön ve arka kısmında kaldığı halde göze net gibi görünen alanı anlatan fotoğrafçılık terimidir.

Objektif yardımıyla elde edilen görüntü, aslında yalnız tek bir noktada nettir. Ancak bulanıklık tekeri denen bir alan içinde kalan nesneler de net olmadıkları halde göze netmiş gibi görünürler. İşte tam bu alana alan derinliği adı verilir.

Helikoid Sistemler
Netlemeyi gerçekleştiren vidalı iki tüpten oluşan bir aparattır. Şişe kapağının açılıp kapanırken yaptığı hareket gibi birbirini karşılayan vida adımlarına sahip mercek tutan iki silindirden birinin film düzleminden uzaklaşması
ilkesine dayanır.

Netleme ayarı el yordamıyla (M: Manual) yapılabileceği gibi birçok gelişmiş fotoğraf makinesinin olanak tanıdığı otomatik netleme (AF: Autofocus) sistemiyle de yapılabilir.

 

Körüklü Sistemler
Körüklü sistemler genellikle körüklü fotoğraf makinesi (folding camera) adı verilen büyük ve orta boy makinelerde bulunur. Objektifle film düzlemi arasında bir körük bulunur. Bu körük yardımı ile objektif film düzleminden uzaklaştırılarak netleme işlemi gerçekleştirilir. Görüntüye ait kadraj ve netlik kontrolü bir buzlu cam üzerinden izlenebilir.

Körüklü fotoğraf makinesi örneği

Obtüratör (Örtücü)
Obtüratör, fotoğraf filmine düşürülecek ışık miktarını ayarlamada rolü olan 2 değişkenden
biridir. Diyafram ve obtüratör fotoğrafta iki temel ayardır. Diyafram, makineye giren ışık ışınlarının geçtiği dairenin çapını belirtirken, obtüratör hızı ise filmin ışığa ne kadar süre maruz kalacağını belirler. Her iki değerin birlikte ayarlanarak film üzerine ışığın istenilen düzeyde düşürülmesine pozlama adı verilir. Obtüratör hızına aynı zamanda Perde Hızı (Shutter Speed) veya Enstantane’de denilmektedir.

Merkezi (objektif arası) ve perdeli olmak üzere iki tür obtüratör vardır. Obtüratörün iki temel
işlevi vardır: 1) Işık miktarını saptamak, 2) Hareketi saptamak. Obtüratör yardımıyla ayarlanan ışığın film üzerine düşme süreleri saniyelerin birimleri kadardır. Örneğin; 1/1, 1/2, 1/4, 1/8, 1/15, 1/30, 1/60, 1/125, 1/250, 1/500, 1/1000 şeklinde ifade edilirler.

Merkezi Obtüratör
Merkezi obtüratörde örtme sistem mercekler arasında yer alır. Maksimum hızı sınırlıdır ve bütün hızlarda flaş kullanılabilir. Sessiz ve sarsıntısız çalışır. Görüntüde deformasyona neden olmaz. Obtüratör ayarı ve üzerindeki enstantane skalasını
görmektesiniz.

Perdeli Obtüratör
Perdeli obtüratörde örtme sistemi objektif ve aynanın arkasında ve film düzleminin hemen önünde yer alır. Deklanşöre basılmadığı sürece film yüzeyini sürekli kapalı tuttuğu için objektif değiştirilebilir. Maksimum hızı oldukça yüksektir. Gürültülü ve sarsıntılı çalışır.

Hareketli görüntülerde deformasyona neden olabilir. Temel hızda ve altında flaş kullanılabilir. Merkezi obtüratöre göre tamiri zor ve pahalıdır.

Diyafram (İris)
Diyafram, fotoğraf makinelerinde, objektif içinden geçen ışığın yeğinliğini ayarlamak için kullanılan ve çoğunlukla objektif içine yerleştirilmiş olan metal düzenektir. Bazı kaynaklarda “ışık düzengeci” adı verildiği de görülür. Esas itibariyle, objektif içinden geçen ışığın, ışık aralığını, dolayısıyla netlik
derinliğini ayarlamak için geliştirilmiştir. Çünkü resmin göze net gibi görünen kısmı, diyafram yardımıyla ayarlanan ışık aralığı ile belirlenir.

Fotoğraf işinde kullanılan objektif göze benzetilecek olursa, diyafram da tıpkı bir gözbebeği gibidir. Bu nedenle bu düzeneğin bazı türlerine iris denir. Diyafram, objektif içinden geçerek film (duyarkat) veya sensör üzerine düşen ışığın yeğinliğini düzenlemek için kullanılır.

Ancak gözbebeği gibi, ışığı otomatik olarak ayarlayamaz. Işık aralığının fotoğrafçı tarafından belirlenmesi gerekir.
Işık aralığı ayarı, kullanılan film veya sensör duyarlığına ve seçilen ışıklama süresine bağlı olarak, objektif bileziği (netleme halkası) üzerine kazınmış olan değerlerden biri seçilerek veya fotoğraf makinesinin gövdesi üzerinden belirlenir.
Objektif bileziği üzerinde bulunan ve ilk bakışta pek simetrik görünmeyen ışık aralığı değerleri bir skala şeklinde düzenlenmiştir. Skalayı oluşturan değerlerden her biri, bir sonraki (veya önceki) sayısal değerin tam iki katı ışık aralığını ifade eder. Örneğin; 8 sayısı ile belirtilen aralık, 5.6 sayısı ile belirtilen aralığın tam iki katı ışık geçmesini sağlar.

Birçok makine üzerinden diyafram kontrol edilebildiği için bu makinelerde ara değerler de bulunmaktadır.
Işık aralığı, mutlaka ışıklama süresi ile eşleştirilerek kullanılır. Ancak Geniş bir ışık aralığı seçilirse ışıklama süresinin kısaltılması, dar bir ışık aralığı seçilirse ışıklama süresinin uzatılması gerekir. Diyafram değerleri genellikle 2.8, 4, 5.6, 8, 11, 16, 22, 32 şeklinde ifade edilir

Film Sarma Kolu
Pozlanmış bir karenin üzerine tekrar pozlama
yapmamak, yani aynı kare üzerine iki kez fotoğraf görüntüsü almamak için kareyi obtüratörün önünden uzaklaştırmayı sağlayan
mekanizmadır. Günümüzde fotoğraf makinelerinin çoğunda otomatik sarma sistemleri
vardır.

Numaratör
Kaç poz çekildiğiniz ve daha kaç poz çekilebileceğini gösteren ve bazı makine modellerinde
film hazne kapağı kapandıktan hemen sonra devreye giren mekanizmadır. Çok az modelde görülmekle birlikte bazen numaratörü kullanıcının el yordamıyla sıfırlaması gerekebilir.

Geri Sarma Kolu
Film bittikten sonra filmi tekrar kasetine sarmak için kullanılan sistemidir. Bazı makinelerde filmi geri sarmak için sarma kolunu boşa alacak bir düğmeye basılır. Kurtulan film geri sarma koluyla kasetine geri sarılarak toplanır. Günümüzde fotoğraf makinelerinde film bittikten sonra kendiliğinden devreye giren otomatik geri sarma sistemleri vardır.

Vizör (Bakaç)
Vizör (bakaç), konunun üretilen görüntüsünü izleyebilmek için makine üzerinde bulunan küçük bir deliktir. Günümüzde tüm dijital fotoğraf makinalarında ve Mini DV kameralarda LCD vizör bulunmaktadır. LCD vizör amatör çekim yapan kullanıcılara büyük kolaylık sağlar.

 

Objektif
Objektif, bir mercek veya mercekler topluluğundan oluşan, fotoğraflanan görüntünün film üzerinde yeterli aydınlık ve netlikte oluşmasını sağlayan sistemdir. Diyafram ayar halkası ve netleme halkası gibi mekanizmalar da genellikle objektif silindiri üzerinde bulunur. Objektifin üzerinde odak uzaklığı, diyafram açıklıkları, netleme mesafesi gibi özellikleri de belirtilir.


Objektifle yakından ilgili bazı terim ve kavramlara da göz atmakta yarar vardır: Odak uzunluğu, optik merkezle film düzlemi arasındaki mesafedir. Odak uzunluğu milimetre cinsinden ifade edilir. Objektifler 1) Normal), 2) Kısa, 3) Uzun olmak üzere odak uzunluklarına göre sınıflandırılırlar. Ayrıca; odak uzunluğu değiştirilebilen objektiflere zoom objektif denir.

Bir objektifin odak uzunluğunu belirlemede objektifin takılı olduğu fotoğraf makinesinde kullanılan film formatı önemli rol oynar. Günümüzde yaygın biçimde kullanılan fotoğraf makineleri 35 mm makinelerdir. Yani filmin 24 mm yüksekliğinde ve 35 mm genişliğindedir.

35 mm filmlerin çapraz uzunluklar 43 mm ölçülür. Normal odaklı objektif, odak uzunluğu, takılı olduğu makinenin kullandığı filmin çapraz uzunluğuna eşit olan objektiftir. Eğer 35mm formatında film kullanan 35 mm bir fotoğraf makinesi kullanılıyorsa normal odak uzunluluğu 43 mm ölçülür. 35 mm formatında normal odak uzunluğu 43-50 mm kabul edilir.
Kısa odaklı objektif, odak uzunluğu, takılı olduğu makinenin kullandığı filmin çapraz uzunluğundan kısa olan objektiftir. 35 mm formatındaki bir makinenin kısa odaklı objektifleri 35 mm, 28 mm, 24 mm vb. şeklinde listelenebilir. Çapraz uzunluk ise 43 mm ölçülür.

Uzun odaklı objektif, odak uzunluğu, takılı olduğu makinenin kullandığı filmin çapraz uzunluğundan uzun olan objektiftir. 35 mm formatındaki bir makinenin uzun odaklı objektifleri 85 mm, 105 mm, 200 mm vb. şeklinde listelenir. Çapraz uzunluk 43 mm ölçülür.

Normal açı insan gözünün görebildiği açıya eşdeğerdir ve bu açı 450 -500 derecedir. Dolayısıyla; normal odaklı objektifler insan gözünün gördüğü açıyı film düzlemi üzerine yansıtır. Kısa odaklı, yani geniş açılı objektifler (750, 1040 derece vb. gibi) insan gözünden daha geniş açıları film düzlemi üzerine yansıtabilirler.

Uzun odaklı, yani dar açılı objektifler (180, 50 derece vb. gibi) insan gözünden daha dar açıları film düzlemi üzerine yansıtabilirler. Zoom objektifler, aynı gövde üzerinde (28mm, 85mm vb. gibi) değişken odak uzunluklarına ayarlanabilen objektiflerdir.

 

Kullanım amaçlarına göre özel objektifler de vardır. Makro objektif ve shift objektif en yaygın kullanılan özel objektif tipleri arasında sayılabilir.

Makro objektifler, yakın plan çekimlerinde kullanılırlar. Çiçek-böcek fotoğrafları başta olmak üzere vahşi yaşama ait fotoğraflar bu tür objektiflerle çekilir. Konunun çok yakınına sokulmak gerektiği için net alan derinliği oldukça azalır. Örneğin; bir böcek fotoğrafında böceğin yalnızca çok küçük bir bölümü net görüntülenebilir. Alan derinliğini artırmak
için çok kısık bir diyafram kullanmalıdır. Bu da düşük bir enstantane seçimi demektir. Makro çekim yapmak için bu tür bir objektif satın alırken yanında mutlaka uygun bir sehpa da almak gerekir.

Shift objektifler (kaymalı objektifler), mimarlık fotoğraflarında kullanılırlar. Yüksek yapılar perspektif bozulmasına uğradığından, dikey çizgilerde yukarıya doğru bir kaçış veya birleşme gözlenir. Shift optikler bu tür etkileri gidermek için tasarlanmıştır. Büyük format körüklü makinelerde, objektif veya film düzlemine müdahale etmekle yapılan düzeltme, 35 mm makinelerde, bu objektiflerin gövde üzerinde bir yana doğru paralel kaydırılması suretiyle yapılabilir. Odak uzunlukları geniş açı sınıfına girer ve 28 mm-35 mm arasında değişir. Shift objektifler oldukça pahalı objektiflerdir ve ülkemizde pek yaygın kullanılmazlar.

Büyütme katsayısı, objektiflerin odak uzunluklarına bağlı olarak film düzlemi üzerine düşürdükleri görüntünün alan değeridir.

Tabloya göre; fotoğrafçının konuya olan uzaklığı sabit kalmak koşuluyla, 50 mm bir objektifle film düzlemi üzerinde sabit bir objeyi 1cm2 büyüklükte fotoğraflamak mümkündür.

Aynı nesne aynı mesafeden 200 mm bir objektifle çekildiğinde görüntü büyüklüğü 4 cm2 olur. 50mm bir objektifle 1 metreden çekim yaparken, 200 mm bir objektifle 4 metreden çekim yapmak gerekir.

Objektif Görüş Açıları
Odak uzunluğunun miktarı görüş açısını belirler. Odak uzunluğu kısa objektifler geniş görüş açısına sahiptirler ve geniş açı objektif olarak tanımlanırlar. Yukarıdaki tablodan anlaşılacağı üzere en büyük değer (f32) en küçük diyafram çapı değerini, en küçük değeri (f1.2) en büyük diyafram çapı değerini ifade etmektedir.

Bir diyafram değeri, çapı ve merceğin odak uzaklığıyla formüle edilebilir. Bu formül kullanılarak bir bilinmeyen, diğer iki bilinen ile bulunabilir. Formül aşağıdaki gibidir. Diyafram değeri = mercek odak uzaklığı / diyafram çapı Normal açı 45-50 derecedir ve normal insan gözünün görebildiği açıya eşittir. Dolayısıyla normal odaklı objektifler insan gözünün gördüğü görüntüyü film düzlemine aktarırlar.

Kısa odaklı objektifler insan gözünün görebildiğinden daha fazla görüntüyü film düzlemine aktarırken uzun odaklı objektifler insan gözünün görebildiğinden daha az görüntüyü film düzlemine aktarırlar. Zoom objektifler ise aynı gövde üzerinde değişken odak uzaklıklarına sahiptirler ve yakınlaştırma oranına göre farklı boyutlarda görüntüyü film düzlemine aktarırlar.


Makine Tipleri
Geleneksel fotoğraf makinelerinde; nesneden yansıyan ışık objektife ulaşır ve odaklanır. Objektifte toplanan ve odaklanan ışık diyaframdan geçerek obtüratöre ulaşır. Obtüratör önceden belirlenen süre boyunca açık kalarak ışığın film katmanı üzerine düşmesini sağlar.

 Dijital makineler, fotoğrafları elektronik olarak çeker ve manyetik olarak saklarlar. Geleneksel makinelerde olduğu gibi fotoğraf filmi kullanmazlar. Bunun yerine film görevi gören ve sensör adı verilen kırmızı (R), yeşil (G) ve mavi (B) renklere duyarlı hücrelerden oluşan sıkıştırılmış bir katmandan geçen ışık değerleri dijital olarak depolanırlar.

Dijital fotoğraf makinaları 1) Ultra Compact, 2) Compact, 3) DSLR Like ve 4) DSLR şeklinde sınıflandırılırlar. Günümüz dijital fotoğraf makineleri tipik 50 mm Normal, 35 mm ve 28 mm geniş açı mercekler ile çekilmiş iç mekan fotoğrafları
Zoom objektifle 1x, 2x, 4x ve 7x yakınlaştırma oranıyla çekilmiş fotoğraflarolarak çok fonksiyonludur ve fotoğraf çekmenin yanısıra video da kaydedebilirler. Dijital fotoğraf makinaları görüntüleri piksel adı verilen küçük birimlere sığdırırlar. Piksel sayısı ne kadar çok olursa fotoğrafın ebadı da o kadar büyük olur. Birçoğu piksel sayısı arttıkça görüntü kalitesinin arttığını zanneder.

Ancak pikseller yalnızca ebatla ilgilidir. Görüntünün netliği ve derinliği birçok farklı faktörlere bağlıdır. Fotoğraf makinelerini geleneksel makineler ve dijital makineler olmak üzere iki ana grupta toplamak mümkündür. Ancak fotoğraf makineleri genellikle aşağıdaki gibi sınıflandırılırlar. - Kompakt makine (compact) - Tek objektifli refleks makine (SLR) - Vizörlü makine (viewfinder) - Çift objektifli refleks makine (TLR) - Büyük formatlı kamera (large format)

Kompakt Makineler
Kompakt makineler, küçük ve kolay taşınır olmalarının yanısıra fiyatlarının da düşük olması nedeniyle en çok tercih edilen ve yaygın olarak kullanılan fotoğraf makineleridir.

Çantada ve cepte taşınabilen küçük kompakt makineler tatil ve hatıra fotoğrafları çekmeyi kolaylaştırdıkları gibi ani olayları ve kaçırılmaması gereken ilginç durumları görüntülemede çok yardımcı olurlar. Kompakt makineler genellikle teknik ayarlar gerektirmezler. Işık, mesafe ve odak ayarlarını otomatik yaparak kullanıcının işini kolaylaştırırlar.
Birçok modelinde yerleşik flaş bulunduğundan iç mekanda fotoğraf çekmek sorun olmaz. Kullanıcının yapması gereken tek şey fotoğraf makinesinin vizöründen bakarak görüntüyü doğru kadrajlamaktır.

 

Tek Objektifli Refleks Makineler
Tek objektifli refleks (SLR) makinelerde objektifler değiştirilebilir. Böylece görüntünün farklı uzaklıklarda ve açılarda fotoğrafı çekilebilir.

Geniş açı objektiflerle daha geniş mekanlar, teleobjektiflerle uzak mesafeler, makro objektiflerle çiçek-böcek fotoğrafları çekilebilir. Makineye eklenebilecek filtreler ve farklı optiklerle sayısız arayış ve deney imkanı bulunabilir.

Refleks makinelerin en önemli avantajı vizörde görünen görüntünün filme veya sensöre birebir kayıpsız aktarılabilmesidir. Böylece kadrajlamada ve netlemede sorun yaşanmaz. Tek objektifli refleks makinelerde; deklanşöre basılmadan önce diyafram en açık konumundadır.

Aynadan yansıyan ve buzlu cam üzerine düşen görüntü prizmadan geçerek vizöre ulaşır. Diyaframın açık olması, aydınlık bir görüş ile doğru kadrajlama ve netleme yapmayı sağlar. Deklanşöre basıldığı anda diyafram önceden belirlenen değere kadar otomatik kısılır ve ayna kalkar. Obtüratör açılarak görüntünün film üzerine düşmesine ve pozlanmasına izin verir. Obtüratör kapanır, ayna iner ve diyafram tekrar en açık konumuna döner.

Tek objektifli refleks fotoğraf makinesi

Vizörlü (Telemetreli) Makineler
Vizörlü (telemetreli) fotoğraf makinelerinde ayna ve prizma bulunmaz. Konu objektifle herhangi bir bağlantısı bulunmayan vizörden seçilir. Vizörlü makinelerde paralaks hatası vardır. Bazı modellerinde vizör mercekleri ve objektif arasında bulunan bir bağlantı sistemi sayesinde telemetreli mesafe kontrolü yapılabilir.

Vizörlü fotoğraf makinesi Paralaks hatası, gözün vizörden gördüğü ile film düzlemine düşen görüntünün farklı olmasıdır. Vizörlü (telemetreli) fotoğraf makinelerinde çok sık rastlanan bir hatadır. Vizörlü makinelerde vizörle objektif birbirinden
bağımsızdır. 



Çift Objektifli Refleks Makineler
Çift objektifli refleks (TLR) makinelerin çalışma prensibi vizörlü makinelerinkine benzer. Bu makinelerde de paralaks hatası görülür. Objektifle vizör bağlantısız olduğundan vizördeki görüntüyle film üzerine düşen farklıdır.
Dolayısıyla görüntü tam olarak filme yansımaz. Bu hata fotoğrafı çekilen nesne yaklaştıkça artar. Paralaks hatası tek objektifli refleks makinelerde pek görülmez.

Enteresan bir çift objektifli refleks fotoğraf makinesinin eski ve yeni modelleri

Büyük Formatlı Makineler
Büyük formatlı fotoğraf makinelerinde bir objektif düzlemi ve bir film düzlemi bulunur. Bu makineler merkezi obtüratörlüdür. Her iki düzlem de bir aks üzerinde ileri geri hareket ederler. Kadrajlama ve netleme işlemleri film düzlemi üzerinde bulunan bir buzlucamda yapılır. Kontrol bittikten sonra film şasesi buzlu camın yerini alacak şekilde film düzlemine yerleştirilir.

Çoğunlukla körüklü olan ve bir sehpa üzerinde sabitlenerek kullanılabilen büyük formatlı fotoğraf makineleri mimarlık fotoğraflarında başarılı sonuçlar verirler. Ancak büyük ve hantal makineler olduklarından taşınmaları oldukça zahmetlidir.

Büyük formatlı fotoğraf makinesi


Dijital Fotoğrafçılık yazı dizimizin bir sonraki makalesinde sizlere; ışık ve renk hakkında bilgi verecek; renkleri oluşturan 3 temel nitelikten Kelvin Skalasına, ışığın şiddetinden yönüne, renk kompozisyonundan parlaklık uyumuna birçok konu hakkında bilgi sahibi olmanızı sağlayacağız. Bir sonraki sayıda görüşmek dileğiyle!

 

September 2009

 


Dijifoto