Photoshop Magazin
 


Yıldız Çelik

01 January 2008 | Sayı: Jan 2008
 
1 2 3 4 5
 

hspace=0


Gittikçe daha büyük bir tutkuya dönüşen fotoğraf merakına babası karşı çıkınca Gümüşsuyu'nda anneannesinin yanına taşınır. Artist olmak için evden kaçıp kötü yola düşenleri gördük ama bu farklı
bir hikâye. Fotoğrafçı olmak için evden kaçan Yıldız Çelik, bu mücadelenin sonucunda, Yunus
Nadi Fotoğraf Ödülü, Çukurova Rotary Kulübü ve 9. Altın Koza Kültür ve Sanat Festivallerinde
birincilik ödüllerini alır. Yıldız, hem yazar hem fotoğrafçı olmakla birlikte Milliyet, Tempo, Cumhuriyet, Ulusoy, SeaLife, CityLife, Der Mannheimer Morgen, Der Tagesspiegel, Date Line, Voyager, Marie Claire, Doğa Gezi, Suriname Hollanda, The Gate, Crossroad, Heritage, Zip İstanbul gibi gazete ve dergiler başta olmak üzere birçok basın kuruluşuna yazılar yazıyor. Bununla da kalmayıp kişilerin ve olayların fotoğraflarını kendine özgü tarzıyla çekiyor. TRT INT’e “Gezgin Çocuk”
programına animasyonlar yapıyor. Zaman zaman Cemal Reşit Rey Konser Salonunda, konser salonu fotoğrafçılığı yapıyor. Bir de çok güzel kıymalı börek yapıyor, daha ne yapsın? 10 parmağında
10 marifet...



hspace=0

hspace=0

''Sürekli sokak aralarında insanları çekiyordum. İnsansız fotoğraf düşünemiyordum.''

Uzak yol gemi tamircisinin hikâyeleri!

Fotoğraf makinesiyle ilk tanışmanız nasıl oldu?

Babam uzak yol gemi tamircisiydi. Ümit burnundan, Panama Kanalından, Uzakdoğu’nun en ücra köşelerine
kadar hep hikâyeleri vardır. Tabii detaylar onda gizli fakat çektiği fotoğrafları bizimle paylaşırdı. Atlas Okyanusundan geçerken geminin güvertesinden çektiği, kocaman geminin üzerinden aşan dalgalar hep zihnimde kalmıştır, 'o anı yakalamak nasıl olur ?' diye. Yıllarca çocuk gözlerle o fotoğrafa baktım. Biraz büyüyünce 12–13 yaşlarındayken babam Agfa fotoğraf makinesini ara sıra bana verirdi. Bende mahallede arkadaşlarımın fotoğraflarını çekerek fotoğrafa başladım. Hep düşündüğüm doğal
olan anı yakalamaktı.

Aşk kapıyı çalınca!

Profesyonelliğe geçiş nasıl başladı?
1983 yılında İFSAK (İstanbul Fotoğraf Sinema Amatörleri Derneği)‘da 2 aylık kurstan sonra tekrar makinemi değiştirmeye karar verdim. Çünkü o objektifler benim için yetersiz olacaktı. Geniş açı, zoom ve normal 50 mm. objektiften oluşan Canon set fotoğraf makinesi satın aldım. Artık çılgınlar gibi fotoğraf çekmeye başladım. Sürekli sokak aralarında insanları çekiyordum. İnsansız fotoğraf düşünemiyordum. 1985 yılında Mimar Sinan Üniversitesinin Fotoğraf bölümünü kazandım. Aşk kapıyı çalınca okula gidemedim. Fakat
fotoğraf gene de hayatımda tüm hızı ile devam ediyordu. 1987 yılında Tempo dergisinde fotoğrafçı olarak işe başlayınca benim içinde tam olarak profesyonel yaşam başlamış oldu.

Eğer anında bir hikâye uydurabiliyorsanız yazarlığa ilk adımı attınız demektir!

Fotoğrafçılık dışında çocuk kitapları yazıp, resimliyorsunuz? Biraz bundan bahseder misiniz?
15 yaşında çocuğunu kendisi yetiştirmiş bir anne olarak, çocukların geleceğimiz olduğunu fark etmiş bir kişiyim. Çocuk denecek yaştan bu yana hep hikâye yazarım. Şöyle kısaca bir anımı da anlatmadan geçemeyeceğim; İlkokul öğretmenimiz bize ödev olarak haftada 1 veya 2 kere hikâye yazmamızı isterdi ve hepimize tek tek okuturdu. Benim için çok keyifli bir ödev olmasına rağmen o gün yazmayı unutmuşum. Yazamadım demedim, sanki defterimde yazıyormuş gibi bir hikâye uydurup yavaş yavaş okuyor gibi yaptım. Kendimi o anda fark ettim. O zamanlardan bu yana hep yazarım. Resim yapmak da en büyük heyecanlarımdan biridir; hep denemelerim olmuştur. Kendi çocukluğumdan gelen ve oğlumu yetiştirirken edindiğim deneyimlerimi, birikimimi profesyonelliğe dökmek istedim. Bazı örnekler hazırlayıp Cağaloğlu'nun yolunu tuttum. Yayınevleri çalışmalarımı çok beğendiler ve beni yönlendirerek bir projemi değerlendirmek istediklerini belirttiler. Bugün çok tutulan 'Büyürken Yaşadıklarımi' serisini tamamladık. Birçok otorite benim tutkumu görünce 2 yıl sonra aranan bir çizer olacaksınız demişti. 4 yıl aradan sonra farklı yayınevlerinden yayınlanmış 50 adetcokul öncesi çocuklara hikâyeler ve etkinlik kitapları yazıp
resimledim.

hspace=0

hspace=0


Görünmez Olmak!


En çok kimin veya neyin fotoğraflarını çekmek isterdiniz?
İnsanların. En kaymak tabakadan en basit yaşam tarzına sahip olanlarına kadar, görünmez olup, onları hayatlarını en doğal halleri ile görüntülemek isterdim.

Photoshop kullanıyor musunuz?
Hem fotoğraflarımda hem de resimlerimde, ayrıca hazırlamış olduğum kitapların grafik çalışmalarında da Photoshop kullanıyorum. Özellikle fotoğraflarımda Photoshop kullanırken çektiğim fotoğraftan uzaklaşmamaya özen gösteriyorum. Belki biraz ışığı değiştirerek veya hiç istenmeden kadraja giren gereksiz şeyleri çıkararak az bir miktar kullanıyorum. Fotoğrafı tamamen Photoshop'ta değiştirmek benim tarzım
değil. Ama resimlerimde Photoshop’un bütün özelliklerini kullanmaya çalışıyorum.

hspace=0

 

Fotoğraf Ödülleri
1985 2. Muğla Kültür ve Sanat Şenliği ''Yaşayan Muğla'' Mansiyon. 5 sergileme

1990 TMMOB ''Çevre'' Fotoğraf Yarışması başarı ödülü

1989-1990 Yunus Nadi Fotoğraf Ödülü  Euro Color 1. Ödülü

1994 - 1995 Çukurova Rotary Kulübü - Adana ''Sokaktaki Çocuklar'' Birincilik Ödülü

1995 9.Altın Koza Kültür ve Sanat Festivali - Suavi Sonar Ödülü

2000 ''Mimarlık ve Kültürel Çoğulculuk'' fotoğraf yarışması 2 adet ''Eşdeğer Ödül''

2001
''Bir Kaynak Olarak Mimarlık'' fotoğraf Yarışması ''Eşdeğer Ödül''

 

January 2008

 


Röportaj