Photoshop Magazin
 


Jenerik Tasarımı Volume - IX

01 September 2007 | Sayı: Sep 2007
 
1 2 3 4 5
 

Jenerik Tasarımı Volume - IX


Film: II Buono, II Brutto, II Cattivo - 1966
Main Title Designer: Iginio Lardani


hspace=0


Tuco Benedicto Pacifico Juan Maria Ramirez ya da kısa adıyla Çirkin (Eli YVallach), Sansın (Eastwood) ve Melek Göz (Van Cleef) ile bir sinema efsanesi olan bu filmin jeneriği de filme yakışır güzellikteydi.


Sergio Leone'nin efsanevi Dolar üçlemesinin son halkası 1966 tarihli İyi, Kötü, Çirkin serinin belki de en meşhur filmi olmuştu. Film, başındaki jenerik bölümünden son sahnesine dek her şeyiyle izleyicinin beğenisi kazanmış ve kült mertebesine erişmişti. Filmin jenerik tasarımcısı Iginio Lardani bu çalışmasında tipografik atraksiyonlardan, animasyonlara, durağan resim kullanımından etkili  frapan renk tonları kullanımına dek pek çok farklı tekniği kullanmış ve ortaya son derece yaratıcı bir jenerik çalışması çıkmıştır.


Jenerik, filmden ipuçları taşıyan sahnelerin kullanımıyla (bir topla ateşe tutulan atlı animasyonu ve filmden alınarak tek ya da iki renkli olarak kullanılan fotoğrafik sahneler), ünlü tasarımcı Saul Bass'in Jeneriğin film hakkında ipuçları vermesi gerektiği savını baştan sona destekler. Ne yazık ki Iginio Lardani hakkında pek fazla kaynak yok, bilinenler ise 12 yıl boyunca onunla çalışmış olan oğlu Alberto'nun anlattıklarından ibaret. Alberto'ya göre Iginio herhangi bir okula gidip grafik eğitimi almamış. Ancak resme karşı doğuştan büyük bir kabiliyeti varmış ve kendini yetiştirerek bu kabiliyetini mesleğe dönüştürmüş. Iginio, filmlerin afişlerini tasarlayıp çizerek film endüstrisine girmiş bir isim. Dolar üçlemesinin yanı sıra pek çok İtalyan filminin afişlerini tasarlamış. Ayrıca pek çok film içinde jenerik hazırlamış. Ancak tüm bunların yanında en büyük hobisi filmlerin tanıtım fragmanlarını hazırlamakmış; bu doğrultuda yüzlerce filmin fragmanını hazırladığı söyleniyor.


Bu konuda fazla bilgi olmasa da ilginç bir başka detay da Iginio'nun tüm bu çalışmaları (animasyonlardan diğer görsel atraksiyonlara dek) bütünüyle el'de hazırlamış olduğudur. Oğul Lardani'de bunu destekliyor; Jenerik ve fragmanlarını tasarlarken çalışmaları tamamen el de hazırlar ve kendi stüdyosunda çalışırdı. Sonuç olarak, görselliğe tutkun bir ismin tadına doyulmaz pek çok eserinden biri olmuştur İyi, Kötü, Çirkinin jenerik çalışması ve aradan geçen 40 küsur yıla rağmen hala keyifle izlenmektedir.

hspace=0

Lardani'nin jenerik çalışması,animasyon ve pop art etkilerinin fazlasıyla görüldüğü bir çalışma.çalışma ayrıca filmin hikayesiyle ilgili pek çok ipucunuda bünyesinde barındırıyor.yani jenerik çalışması aslında baştan başa spoiler içeriyor.

Bugün için belki fazlasıyla tepki çekebilecek olan bu yaklaşım 60'lı yıllarda anlaşılan fazla tepki görmemiş. Bunların başında atlı kovboy figürü geliyor. Jenerik bu figürle başlıyor.Bu figür filmin kahramanı;doğal olarak azsonra izleyecek filmde sıkça karşılaşacağımız bu karakteri jeneriğin bir çok yerinde göreceğiz.

Tipografi seçimi dönemin ruhunu yansıtması açısından oldukça başarılı. Serifli ve western karakterlerle hazırlanmış olan künye, aynı zamanda vahşi batı döneminin ilan / afiş tasarımlarına gönderme yapar şekilde hazırlanmış.

hspace=0

Bu bir western filmi olabilir ancak bu, jenerikte görsel efekt kullanılamayacağı anlamına gelmiyor. Jenerikte kullanılan efektler genel olarak film şeritlerinin yanarak bir sonrakiyle yer değiştirmesi, çeşitli silme efektleriyle film şeriti üzerinde yazı için yer açma ve bu alana tipografi bindirme amaçlı hazırlanmış.

Yani genel olarak durağan fotoğraflar ve durağan efektler kullanılmış. Hareket ise animasyon sahneleriyle verilmiş.

Bu arada fotoğraf kareleri, Pop Art in gözünü çıkarırcasına yüksek kontrastlı, renklerin adeta patladığı doygunlukta kullanılmış. Bu anlamda, jenerikte normal bir fotoğraf görmeniz neredeyse imkansız. Tüm fotoğraflar, filmin vahşiliğini, maskülen yapısını desteklemek istercesine sert tonlarda karşımıza çıkıyor.
Dahası burada göreceğimiz tüm fotoğraflar yine filmin içinden; hak başlardan kah final sahnesinden.

hspace=0

Lardani başrol oyuncularının ismini jenerikten verirken pek kullanılmayan bişey daha yapıyor;onların resimlerini bizede gösteriyor.Genelde TV filmi yada dizi filmlerinde kullanılan bu yaklaşım burada uzun metrajlı  bir filmde de kullanılmış.

Fotoğrafların önünde basit bir silme efektiyle yer açılmış. Ancak bu, onlara adeta saygısızlık edercesine, fotoğrafın büyük kısmını yok ederek açılıyor. Bu yaklaşım aslında buradaki maksülen yapı için oldukça doğal.Verilen mesaj şu;bu hikayede, herkes harcanabilir.

Yine de bu esprinin hazırlanmasında estetik kaygılarda göz ardı dilmemiş. Örneğin tipografi, arka plandaki resmin rengiyle aynı tonda. Böylece bi bütünlüğün korunması çabasını görebiliyoruz.

hspace=0

Bölümün hemen başında Lardani'nin jenerik çalışmasında,animasyon ve pop art etkilerinin fazlasıyla görüldüğünü söylemiştik. Atlı kovboy figürü yeniden karşımıza geliyor. Ancak bu kez bir grevi var. Filmin isim künyesinin çıkmasını sağlamak.

Ön planda bir top görüyoruz. Atlı kovoy figürü tam topun önünden geçerken top patlıyor ve darman duman olan kovboyumuz tipografiye dönüşüyor. Topa doymamış gibi ikikez daha önünden geçen karakterimiz,sonunda filmin uzun isim künyesinin oluşmasını sağlıyor.Bunun için çoğu kişiye ilkel görünebilecek bu basit animasyonun hikaye içinde çook ama çok önemli bir rolü var.

Dedik ya,jenerik baştan sona spoiler içeriyor.Aslında sırf bu yüzden(hani olmaz ya) filmi henüz izlememiş olanların bu jeneriği dikkatle seyretmelerini öneririz.

hspace=0

Filmin içinden alınmış ve monokrom renklerden oluşan fotoğraflar arzı endam etmeye devam ederken, künye bilgileri de aynı teknikle karşımıza gelmeyi sürdürüyor. Yani önce silme tekniğiyle fotoğrafın canına okuyup, açılan alana western tarz'da fontlarla hazırlanmış yazıları yerleştirmek şeklinde.

Bu arada birşeyi daha belirtmekte fayda var. Arka plandaki fotoğraflarla ön plandaki tipografi arasında jeneriğin geneline baktığımızda bir ilişki yok. Sadece filmin başrol oyuncularında ve bir sahne de daha buna istisna geçilmiş. Filmin müziklerini hazırlayan efsanevi kompozitör Ennio Morricone'ye...

Morricone'nin isminin geçtiği sahnede arka planda Güneyli bir orkestra yer alıyor. (Bu arada, bu fotoğrafın alındığı sahnenin, filmin önemli sahnelerinden biri olduğunu da belirtelim. Dedik ya; bu jenerik bir cevher...)

hspace=0

Jeneriğin bu son bölümünde karşımıza çıkan fotoğraf kareleri,bu çalışmanın filmin tam anlamıyla kısa bir özeti olduğunun da göstergesi.Yani jeneriği baştan sona dikkatle izlediğinizde aslında filmide izlemiş gibi olduğunuzuda göreceksiniz.Ne yazık ki(yada şükür ki)bu yaklaşım artık jenerik çalışmalarında uyagulanmıyor.Çünkü bugün izleyici iyi bir hikaye kadar süpriz ogusunada önem veriyor.Oysa bu yaklaşım,daha film başlamadan eteğindeki taşları dökmek anlamına geliyor.

Son karade ünlü yönetmen Sergio Leone'nin ismi geliyor.Ancak dikkat ederseniz oda topun ucunda...Acaba neden?Belkide sebep bu filme yatırılan paraların karşılığında filmin sonundan duyulan endişeydi.Ancak sonuç bekleneneninde ötesinde bir başarıydı.PM

[email protected]

 

September 2007

 


Jenerik